şimdi anlatacağım anımı şu anda tebessüm ederek anımsıyorum ama o zaman yaşadığım dehşeti tarif bile edemem....ortaokul 3.sınıftayım 1. dönem bitmek üzere,sınavlar falan bitmiş yani..kızlarla karar verdik ertesi gün okuldan kaçıp trenle istanbula gideceğiz.....eve geldim,istanbula giderken giyeceğim şeyleri çantama tıkıştırdım...uyku tutmadı tabi ....o kadar geç bir saatte uykuya dalmışımki sabah geç kaldım...apar topar jilemi giydim(jile o zamanlar okulda giyilen berbat lacivert elbise türü bişeydi bilmeyenler için söylüyorum) otobüsü kaçırdım tabiii...iki seçeneğim vardı ya e-5 ten otobüs kamyon falan durdurup otostop yapmak -ki mahrumiyet bölgesinde yaşadığımız için bunu sıklıkla yapıyorduk- yada babam...babamda karar kılıp onu uyandırdım..."baba sınavım var kaçırırsam teşekkür taktir hiçbişey alamam nolur beni sınava yetiştir " diye yalvarınca adamcağızın kalkması giyinmesi arabayı garajdan çıkarması 5 dakka bile sürmedi....babam beni okula bırakıp eve (!) gitti... bende istanbula tabii (çok güzel bir gün geçirdik o ayrı bir konu) neyse okul çıkış saatinden oldukça geç bir saatte eve geldim....babam karşıladı .. ben "niye geç kaldın" diye sormasını beklerken babacığım gayet sakin "sınav nasıl geçti" diye sorunca anladım... babamın sükuneti korku filmlerini aratmıyordu valla ....ben tamam bu sefer yedim dayağı diye beklerken babacığım gayet sakin hiç birşey söylemeden odaya gitti. beni bıraktıktan sonra "okul bitiyor ne sınavı bu" diye şüphelenip edip müdüre gitmiş...okuldan kaçtığımda ortaya çıkmış tabiii....sonuç olarak babam beni okuldan aldı ve 3 sene boyunca okul yerine dikiş nakış ne kadar kurs varsa hepsine gönderdi....3 senenin sonunda 17 yaşında, dizime gelen çocuklarla orta 3 e tekrar başlamak zorunda kaldım....nasıl ceza ama
....babam benim ya çok seviyorum çok özlüyorum seni....
