ablamın kaynıyla 5 sene cıktık o benı ben onu cok sevıyorduk.
o 24 yasındaydı cok kavgalar ederdık ama o benım gonlumu alırdı.. daha sonra ben unıversıteyı kazandım. O bunu duyunca yıkıldı tabı bende sevınsem mı üzülsem mı bılemedım.. ben okula gıttım konyaya oda hıç tanımadıgı bırıyle evlendı..
evlendıgı geceye kadar agladıgını bılıyorum yanı ablam anlatıyor. ben kahroldum o da aynı şekılde mutsuz bır yuvası var. şimdi hep yüzyüze bakıyoruz ve ikimizde birbirimizi içimizden atamıyoruz benım okulum bıtıyor onun bı oglu oldu ama yınede zaman herseyı unutturmuyor
onun bana ah edısı benım ona ıntızarım bır omür boyu... sız sız olun sevdıgınızı bırakmayın.... cok acı cok. insan yaşamayınca bılmezmiş hep yüzyüze ama hep ayrı dunyalarda olmak cok zor...
Neslihan / 20 / Kırşehir
